Mobile menu

ابر بی باران

ابر بی‌باران

عفت نور محمدی

 

«و اتل علیهم نبا الذی آتیناه آیاتنا فانسلخ منها فاتبعه الشیطان فكان من الغاوین؛ برای بنی اسرائیل، خبر آن كس را بخوان كه با نشانه‌های خود راهی به او داده‌ایم(و راه معرفت حق برای او آشكار شد)،ولی او خود را از آن (موقعیت مستحق حمایت و عنایت ما) در آورد و شیطان از پس او روان شد، در نتیجه از جمله‌ی گمراهان گردید».(سوره‌ی اعراف،آیه‌ی175)

وی مردی دانشمند بود كه از نظر علم و ایمان سرآمد مردم زمان خودش بود.میزان علم و ایمانش،به حدی بود كه حتی حضرت موسی (ع)،برای تبلیغ دین خود،از او استفاده می‌كرد و لی گذر زمان و شهرتش،سبب شد كه خود را فراموش كند، از راه درست خارج شده و  گمراهی را انتخاب كند،از پیروی پیامبر خدا دست شسته و در زمره‌ی دوست‌داران شیطان قرار گیرد و خود را،تا همیشه سزاوار «عذاب الهی» قرار دهد.

او، كسی نیست،جز «بلعم باعورا»،شخصی كه از نظر علم وایمان،زبانزد مردم زمانش بود.همه،او را به درستكاری می‌شناختند و در حل مسائل خود،از وی كمك می‌خواستند و در راه تبلیغ دین حضرت موسی(ع)،به مقامی رسید كه دعاهایش از درگاه خداوند، اجابت می‌شد.

اما،او نتوانست،در مقابل وسوسه‌های شیطان مقاومت كند و بالاخره،وعده وعیدهای فرعون كارگر افتاد و از مسیر حق منحرف شد.بله!او وسوسه شد و در نتیجه،همه‌ی ارزش‌ها و جایگاه‌های خود را كه با سختی،به دست آورده بود،به راحتی،از دست داد.او تبدیل به انسانی خود فروخته و پست و فرومایه شد، تا آنجا كه در صف مخالفان حضرت موسی(ع) قرار گرفت.خداوند،در قرآن كریم،برای نشان دادن مقام و جایگاه او،او را به سگی تشبیه می‌كند كه همیشه زبان خود را چون حیوانی تشنه بیرون می‌آورد و هیچ گاه سیراب نمی‌شود.

«فمثله‌كمثل الكلب.ان تحمل علیه او تركه یلمث».(سوره‌ی اعراف، آیه‌ی 176)

البته،همانند بلعم باعورا،در بین جوامع بشری،بسیار دیده می‌شود.انسان،هر چه قدر هم،از نظر علم و ایمان،در مقام والایی قرار داشته باشد،باز هم باید از شر شیطان به خداوند پناه ببرد و همواره،برای حفظ ایمان خود،از خداوند كمك بخواهد.

اگر خداوند، در قرآن كریم«بلعم باعورا» را مثال می‌زند،فقط برای این است كه به ما هشدار بدهد كه  در هر زمان ، كسانی هستند  كه علم خود را ،در خدمت نفس و هواهای خود می‌گیرند و گذشته‌ی درخشانشان  را فدای درهم و دینار زودگذر و فانی دنیا می‌كنند و همه‌ی این مثال‌ها و حكمت‌ها، برای آگاه كردن و بیدار كردن انسان‌ها،در هر زمان و در هر شرایط است.باشد كه این مثال‌ها را،آویزه‌ی گوش خود قرار داده و در هر شرایطی از شر شیطان رانده شد، به خدا پناه بریم.

«فاقصُصِ القَصَصَ لعلّهم یتفكرون».(سوره‌ی اعراف،آیه‌ی 176)