Mobile menu

(قمه زني) غم دنياي اسلام (احمدرضا داودي)

(قمه زنی) غم دنیای اسلام

 

ماه محرم امسال مانند سالهای پیش مراسم عزاداری و سوگواری حضرت امام حسین و یاران با وفا ی او ،که درود خداوند بر آنان باد،اجرا شد . بسیاری از رسانه ها ی  دنیا آن را پوشش دادند خصوصاً روز تاسوعا و عاشورا که شور و شعف خاص خود را داشت . اما پخش صحنه های عزاداری بی پرده تر به نمایش گذاشته شد گویا برخی قصد داشتند با پخش صحنه های خونین قمه زنی و..... مردم دنیا را به داوری بنشانند  .

بدیهی است کسانی که مواد خام داوری  را تهیه میکنند برای استنباط ط و نتیجه گیری از آن تحلیلها یی را نیز ارائه خواهند داد . واقعاً چهره مسلمان شیعه به این پریشانی است که معرفی میشود . متاسفانه بازتاب منفی این  اعمال آنچنان گریبان دنیای تشیع را گرفته که رهایی از آن کار چندان سادهای نیست . در دنیا ، مدام میکوشیم بگوییم اهل خشونت ، ترور و جنگ نیستیم .مبانی اسلامی ما با رحمت و رافت سازگار است نه با تندی و خشونت اما آ نان لنز دوربین های شان را روی اینگونه رفتارها متمرکز میکنند تا آنچه میخواهند به دست ارند . همانطور که بد دفاع کردن از هر اندیشه  و آرمانی بدتر از دفاع نکردن از آن است . اینگونه عزاداری ها نیز نه تنها تبلیغ اسلام و تشیع نیست بلکه ضد تبلیغ  است . موضع صریح  فقها و اندیشمندان دین کدام است؟

حتی گاهی شاهد واکنش علما ء اهل  سنت نیز بوده ایم و هستیم . پیش از ورود به بحث قران لازم به ذکر است که در این مختصر ، نمیخواهیم بگوئیم کسانی که اینگونه عزاداری میکنند قصد دارند چهره اسلام را مخدوش کنند بلکه بالعکس معتقدم اینگونه رفتارها از روی عشق و علاقه برخواسته میشود اما نفس عمل است که خوراک تبلیغاتی دشمن شده و مومن واقعی میبایست هوشیار باشد . و توجه به پیامد های رفتارها گفتا رهایش داشته باشد . در تاریخ اسلام هنگامی که آیه های قران به پیامبر اسلام نازل میشد و پیامبر کلام وحی الهی را برای بشریت به ارمغان می آورد مسلمانان گاهی منظور  رسول الله (ص) را به دلیل تند سخن گفتن ایشان متوجه نمیشدند . در این هنگام از پیامبر خواهش میکردند تا کمی شمرده تر  سخن بگوید و اینگونه میگفتند که ( را عنا ) یعنی حال ما را مراعات کن. چون این کلمه در بین یهودیان یک نوع نفرین و ناسزا بود .یهودیان از این فرصت استفاده کرده و هنگامی که به رسول خدا (ص) میرسیدند می گفتند( را عنا)

و به ظاهر وانمود میکردند که منظور شان  رعایت ادب است .ولی در واقع منظور واقعیشان  ناسزابود . به همین جهت خداوند مسلمانان رااز بیان کلمه (راعنا ) نهی کرد و کلمه انظرنا  یعنی کمی مارا مهلت بده !

 

«یا ایُّها الذینَ آمَنُوا لاتَقُولُوا راعنا وَ قُولُوا انظرنا واسمَعُوا ولِلکافِرینَ عذابٌ اَلیمٌ

«ای کسانی که ایمان آورده اید ، نگویید "راعنا " وبگویید "انظرنا " و[ این توصیه را] بشنوید؟ و [گرنه] کافران را عذابی دردناک است »

این ایه اساساً از مهمترین ایاتی است که روش برخورد با دشمن را به ما اموزش میدهد . خدا در ارتباط با رفتار و گفتار و مواضع غرض ورزان نسبت به دین سکوت ننموده و اگر شیوه گفتار و یا رفتار مسلمانان گر چه بی نقص و بی اشکال است اما ابزار سوء استفاده دشمن گردد . ان شیوه و روش را تغییرمیدهد و شیوه جدیدی بر می گذیند تا راه انان را سد کند .

خطاب ایه با مومنان است یعنی انسانهایی که ایمان اورده اند (و درد دین دارند ) این تعبیر بسیار محترمانه و پر لطف است چون «لا تَقُولُوا راعنا»نهی است که خدا می خواهد مومنان از سر شوق ان را ترک کنند و پایان ایه «للکافِرِینَ عَذابٌ علیم» نشانگر اهمیت موضوع است و هشداری است برای مومنان که اگر به این دستور جامه عمل نپوشانند از عرصه ایمان خارج شده و در صف کافران قرار خواهند گرفت .

حضرت استاد عا بدینی در تفسیر پر نکته و عمیق اش می فر مایند :این ایه علاوه بر اینکه دلیل محکم و استواری است بر تطبیق با موضوع

قمه زنی و عزاداری هایی از این قبیل در دنیای امروز ، می توان از ان بر داشت فقهی نیز نمود تا افرادی به سادگی نگویند : عزاداری مستحب است و شکل و سبک ان با عزادار است نیت عزادار هم که روشن است پس هیچ اشکالی در این گونه عزا داری ها نیست و یا برخی دیگر بگویند هیچ دلیلی بر جایز نبودن ان نداریم . بلکه با استنباط از این ایه کمترین حکم فقهی که به دست می اید جایز نبودن این قبیل عزاداریها ست .

همانطور که در این ایه مسلمانان دستور ترک واژ ه ای داده می شود که خود واژه هیچ بار منفی ندارد . و مسلمانان نیز قصد هیچ تو هینی را ندارند و فقط به خاطر درک شرایط اجتماعی و سد کردن راه دشمن ؟!

امروزه نیز مسلمانان وظیفه دارند در عزاداریها و جشنها عملی انجام ندهند که ضربه ای جدی از جانب غرض ورزان پیکر اسلام عزیز وارد شود .

به امید ان روز

 

پی نوشتها

1-                      علامه سید محمد حسین طبا طبایی ،المیزان ، ترجمه سید محمد باقر موسوی ، دفتر انتشارات اسلامی ، 1379 ، ج 1 ص373 و 374 .

2-                      سوره بقره ایه 104 ، ترجمه استاد محمد مهدی فولادوند .

3-                      استاد احمد عابدینی ، تفسیر قران ، زیر چاپ