Mobile menu

يک آيه چند نکته

بسم الله الرحمن الرحيم

ومن اظلم ممّن منَعَ مساجد الله اَن يذکر فيها اسمه وسعي في خرابها اولئک ما کان لهم ان يدخلو الا خائفين لهم في الدنيا خِزيٌ وفي الاخرة عذاب اليم

 (114)بقره

کيست ستمکارتراز آن که مردم را از ذکر نام خدا در مساجد منع کند و در خرابي آن اهتمام وکوشش کند چنين گروهي را نشايد که در مساجد مسلمين در آيندجز آن که ترسناک وبيمناک باشند اين گروه را در دنيا ذلت وخواري نصيب است و درآخرت عذابي بسيار سخت"

در اين آيه ظالمترين افرد را کساني ميداند که مانع ورود مردم به مساجد وذکر خدا ون مي شوند ودر خرابي واز رونق افتادن آن سعي مي کنند الابته بايد توجه داشت که منع کردن مردم از رفتن به مساجد دوگونه مي تواند باشد :

1-    بازور سرنيزه همچون رضا خان مردم را از اين کار باز دارند       

2-  ويا آن قدر بر ضد دين ومذهب تبليغات منفي ارئه دهند که مردم ناخواسته دينداري را مغاير با پيشرفت وتمدن ببينند و از اينکه ذمر خدا وند را زنده نگه دارند شرمسار باشند

با گوچکترين تامل مي توان دريافت که خطر روه دوم به مراتب بيشتر از گروه اول است. زيرا مردم دريک جامعه، حالت فنر رادارند که اگر بازور وفشار بخواهند آنها را ازکاري باز دارند ممکن است تا هنگامي که آن قدرت وجود دارد مخلفتي نکنن ولي به محض اينکه آن فشار برداشته شد نه تنها به حالت اول برمي گردند بلکه کاهي از حد اعتدال تيز خارج مي شوند درست مثل عملکرد رضاخان که مردم را از عزاداري براي سالار شهيدان (عليه السلام)باز داشت ولي بعد از حکومت وي ،مردم دوباره به حالت اول باز گشته وبا شدت بيشتر اقامه عزا نمودند

اما گروه دوم کاري مي کند که مردم خودشان عقائد ورفتار خود را تعيير دهند در نتيجه کم کم بر باطل استوار مي شوند وآن را حق مي پندارند بنابراين ظلمي که اين گروه در حق مردم انجام مي دهد به مراتب غليظتر از گروه اول مي باشد

تکته ديگر اين که نتيجه کار هر دو گروه خرابي مسجد است حال چه خراب کردن ساختمان مسجد وچه ويران کردن معنويت وخلوص آن  به هر حال هدف هردو گروه اين است که ياد خدا از جامعه رخت بربندد وبراي اين منظور گاهي از فشارهاي خارجي چون،سرنيزه و اسلحه و... استفاده مي کنند وگاهي با اشاعه خرافات وسحر و...به جاي کرامت ومعنويت.

زماني با جانشين کردن ابتذال و هرزگي به جاي دين ومذهب ،وزماني به وسيله عزاداريهاي خرافي وغير اخلاقي به جاي ترويج اخلاق وفضائل نيکووبار ديگر به استفاده از تفاسير به راي قرآن وکج فهمي از دين وجازدن آن به عنوان دين حقيقي واسلام ناب.

به راستي که اين افراد ظالم ترين ظالمها هستند چرا که با استفاده از دين به جنگ دين مي روند مردم را از راه راست به بيراهه مي کشانند

قرآن در احوالات اين گروه ميفرمايد: اينافراد هنگام ورود به مساجد با يک حالت ترس وخوف از رسوا شدن داخا مسجد (وعقائد حقه مردم ) مي شوند و از سوي ديگر چون ميبينند مردم مومن به رفتار آنان دقيق شده اند خائف از رسوا شدن مي باشند لذا شايسته است مسلمانان مواظب عقائد خود وفرزندان خود باشند که دشمن نتواند در دين آنها رخنه کند ودر صورت چنين تصميمي بر خود ترسان باشد

از ديگر سو اين افراد از لحاظ روحي ورواني هم دائم در استرس و ترس به سر مي برند لذا جز خواري وذلت نصيبي ندارند ودر آخرت هم عذابي سخت در انتظار آنها مي باشد و"خسر الدنيا والآخرة " مي باشند

 جواد عابدي

1386/2/26

آرشيو