Mobile menu

پلي به ملكوت

نصایحی چند در مورد قرآن و اعمال:

 

ابتدا باید بدانید كه خداوند متعال كار هیچ كسی را بدون مزد و پاداش باقی نمی­گذارد.

 

حال سعی كنید كارهایی كه انجام می­دهید برای خداوند باشد، همان اخلاص در عمل، قرآن خواندن، عمل گروهی خاص نباشد و سعی شود كه همه قرآن بخوانند و به دیگران قرآن را آموزش دهند.

 

بعضی اوقات مزدهای خداوند خاص است. از مزدهایی است كه «لایخطر علی قلب البشر» گاهی اجر و پاداش­ها از آن نمونه­هایی است كه ما هرچه فكرش را بكنیم به ادراك بخشی از آن هم نمی­رسیم، مثلاً گاهی توفیق دیدن ملكوت آسمان­ها و زمین كه كاری بس سخت و دشوار است را دریافت می­كند.

 

ما انسان­ها چهرە مادی اشیا را می­بینیم. مثلاً وارد مسجد كه می­شویم فرش، موكت، منبر، لامپ و … را می­بینیم و درك می­كنیم. اما ما نمی­دانیم كه این مسجد بر اساس اخلاص ساخته شده است یا نه؟ ما این مطلب را درك نمی­كنیم. با آن نگاه مادی و ظاهری وقتی انسان­ها را نگاه می­كنیم در ظاهر افراد نظر می­افكنیم و می­گوئیم چه انسان خوبی اما نمی­دانیم در باطن او چه می­گذرد، بعدها معلوم می­شود كه او انسان خطاكاری بوده است و یا این كه یك انسانی را می­بینیم كه ظاهری نامناسب و آشفته دارد و به نظر ما انسانی خطاكار است و جهنمی، اما از نظر الهی یكی از بندگان صالح و شایستە او می­باشد. پس ما بنده شناس نیستیم؛ خداوند متعال بنده شناس واقعی و حقیقی است.

 

امایك گروه از انسان­ها هستند كه خداوند به آن ها قدرت درك ملكوت آسمان­ها و زمین را عنایت كرده است كه به هرچه نظر بیفكنند واقعیت و باطن او را می­بینند و درك می­كنند. یكی از آن افراد حضرت سوره انعام خلیل (ع) است كه خداوند می­فرماید:﴿و كذالك نری ابراهیم ملكوت السماوات و الارض (سوره ابراهیم،آیه75) (و بدین گونه ملكوت آسمان­ها و زمین را به ابراهیم می­نمایاندیم تا ]حقایقی را دریابد] و از اهل یقین شود).

 

حال چه چیزی باعث شد كه خداوند تبارك و تعالی این چنین مزدی به ایشان عنایت نماید؟

 

دریك آیه قبل از این آیه توضیح داده است.

 

﴿و اذ قال ابراهیم لابیه آزر اتتخذ اصناما آلهة انی اراك و قومك فی ضلال مبین(سوره انعام،آیه74) (و یاد كن وقتی كه ابراهیم  به پدرش آزر گفت: آیا بت­هایی را برای خود معبود می­گیری؟ همانا من تو و قومت را در گمراهی آشكاری می­بینم).

 

این مطلب را می­دانیم كه به چند نفر در كلام عرب پدر گفته می­شد؛ پدری كه انسان از آن متولد شده است، شخصی كه انسان را بزرگ كرده است و حق پدری به گردن انسان دارد و كسی كه انسان را همسر داده است.1

 

حال آزر عموی حضرت ابراهیم(ع) است و او را بزرگ كرده است و حق پدری به گردن او دارد لذا به او پدر گفته است. از سوی دیگر آشكار است كه هركس با عقاید پدرش مخالفت كند و به او بگوید تو گمراه هستی سرپرست و پدر او چه می­كند؟ مسلماً او را از خانە خود اخراج می­كند و به او اهمیت نمی­دهد، حتی احتمال كتك زدن نیز می­رود.

 

حضرت ابراهیم (ع) برای رضای حضرت حق این عمل را انجام داد. جلوی عقاید باطل پدر خود ایستادگی نمود و خداوند مزد عمل او را چنین مقدر نمود و پاداشی به او داد كه به هیچكس نداده است.

 

حال آیا این داستان­های قرآنی فایده­ای برای ما دارد؟

 

بله، برای ما درس عبرت است. همچنین به ما می­فهماند كه می­توانیم به این مقامات برسیم ولی نیاز به زحمت و كار و تلاش فراوان دارد. چرا كه گفته­اند:

 

نابرده رنج گنج میسر نمی­شود                          مزد آن گرفت جان برادر كه كار كرد

 

و در ادامە  آیه­ای كه پاداش حضرت را بیان فرموده است می­فرماید:

 

﴿و لیكون من الموقنین تا از اهل یقین شود.

 

احادیثی در موردیقین وارد شده است.در حدیثی آمده است كه كمترین چیزی كه بین مردم موجود است یقین می­باشد.

 

یقین را بسیار كم به مردم داده­اند ولی در مورد حضرت ابراهیم (ع) می­فرماید كه: ملكوت آسمان­ها و زمین را به او دادیم كه اهل یقین شود.این است پاداش عمل آن حضرت.

 

پس اگر انسان­ها عملی را برای رضای حضرت حق جل جلاله انجام دهند خداوند هم مزد آن­ها را می­دهد، در هیچ زمانی خداوند زیر منت انسان­ها قرار نگرفته است. معمولاً انسان­ها هم به خود این اجازه را نمی­دهند كه زیر منت همدیگر باقی باشند چه رسد به خداوند منان كه مالك آسمان­ها و زمین است.

 

در بعضی از امور مزدهای خداوند دائمی است و در بعضی از مواقع مزدهای خداوند عنایت دیدن ملكوت آسمان­ها و زمین است كه مرحلە بسیار والایی است.

 

ان شاء الله خداوند به همه این مقام­ها را عنایت فرماید.

ـــــــــــــــــــــــــــــ1.آبائك ثلاثه:اب ولدك،اب زوَّجَك،اب علَّمَك.