Mobile menu

راه ورود به بهشت

﴿الملك یومئذ لله یحكم بینهم فالذین آمنوا و عملوا الصالحات فی جنات النعیم؛در آن روز،پادشاهی از آن خداست.میان آنان داوری می‌كند(در نتیجه) كسانی كه ایمان آورده‌اند و كارهای شایسته انجام داده‌اند،در باغ‌های پر ناز و نعمت خواهند بود.(سورهٔ حج،آیه 56)

هر كس اندك توجهی به جهان آفرینش داشته باشد،متوجه می‌گردد كه این جهان با این نظم عالی،همان گونه كه بی‌آفریدگار نیست، بی‌هدف نیز نمی باشد و از آنجایی كه انسان باتزاحمات زیادی روبرو است و در درون این جهان به اهدافش نمی‌رسد،حتماً جهان دیگری برای كامل شدن و به هدف رسیدن انسان  وجود دارد كه جهان آخرت نام دارد.بهترین جای تكامل یافتن جایی است كه در آن هیچ مزاحمتی نباشد و همهٔ امكانات فراهم باشد كه آیات قرآن از آن به جنّت یا جنات به معنای بهشت تعبیر كرده است.

بنابراین،هر انسانی خواهان یافتن راه ورود آن به بهشت‌ها و برخورداری از نعمت‌های فراوان آن است.با مراجعه اجمالی به آیات قرآن كه در آنها وعده و بشارت بهشت یا امور رساننده به بهشت وعده داده است معلوم می‌شود،كه از مجموع 80 مورد آیات قرآن در این رابطه،بیش از سی مورد ایمان و كارهای شایسته،نزدیك به بیست مورد تقوا و در بقیه موارد،مضمون كارهای نیكویی كه انسان را به بهشت می‌رساند،نظیر هجرت،جهاد،امانت داری، نماز و روزه،زكات و… را،راه ورود به بهشت می‌داند.

بنابراین،تنها راه برخورداری از بهشت و نعمت های آن، ایمان و عمل صالح می‌باشد، برخی تصور می‌كنند كه تنها یك قطرهٔ اشك یا یك نوحه برای امام حسین(ع) انسان را به بهشت می‌رساند.

بله!ایمان به راه و روش امام حسین(ع) و خواندن مرثیه‌هایی با مضمون صحیح و نمایانندهٔ هدف او می‌تواند،یكی از كارهای شایسته به شمار می‌رود كه اگر با گناهان از بین نرود و با كارهای شایستهٔ دیگر تقویت شود،می‌تواند انسان را به بهشت برساند.

شبه‌ای كه برخی نادانان یا غرض ورزان القاء می‌كنند،این است كه همان گونه كه در دنیا در كنار هر راه قانونی، یك راه واسطه،آشنا یا پارتی وجود دارد،در آخرت نیز همین گونه است. بنابراین،اگر امام حسین(ع) شفیع شود،نیازی به ایمان و كارهای شایسته نیست، در حالی كه اولاً:آیهٔ قرآن می‌فرماید:﴿الملك یومئذ لله؛درآن روز فرمانروایی، حكم یا پادشاهی تنها از آن خداوند است.

بنابراین،تنها قانون‌هایی كه خداوند متعال قرار داده،مورد عمل قرار می‌گیرد و یكی از آن قانونها این است كه﴿فالذین آمنوا و عملوا الصالحات فی جنّات النعیم؛آنان كه ایمان آورده و كارهای شایسته انجام داده‌اند،در باغ‌های پر ناز و نعمت خواهند بود. درنتیجه پارتی بازی در آن روز محكوم است.

ثانیاً:نظام قیامت و نظام احسن خداوند،مانند نظام قانون گذاری و اجرایی برخی ملل و اقوام عقب افتاده نیست كه قانون‌های سختی وضع كنند و در كنارش راه پارتی برای آشنایان و نور چشمی‌ها باز كنند،بلكه نظامی قانونمند،عادلانه و خوب است كه همه از آن استفاده می‌كنند.

ثالثاً:امام حسین(ع) كه خودش قیام كنندهٔ علیه ظلم و جور است و در همین راه به شهادت رسید،برای كسی پارتی بازی نمی‌كند تا ظلمی در حق دیگران صورت گیرد.

نكته‌ای كه باید كاملاً به آن توجه داشت،این است كه شفاعت كردن به معنای پارتی بازی و راه میان بُر نیست،«شفاعت» از «شفیع» به معنای جُفت می‌باشد و وقتی امام حسین(ع)شفیع انسان می‌شود؛یعنی با انسان در محكمهٔ الهی حضور می‌یابد،آنگاه هر اندازه كه اعمال و عقاید ما با اعمال و عقاید او مطابق بود،به همان اندازه او شفیع ما می‌باشد؛یعنی آن مقدار اعمال ما كه با اعمال او جفت و هماهنگ می‌باشد،مورد قبول واقع می‌گردد.